நினைத்தாலே கசக்குது…

in 2026 நவம்பர்

நினைத்தாலே கசக்குது…
( இரண்டாம் பகுதி )
–
அ. நஜ்முத்தீன்

சென்ற  இதழ்  தொடர்ச்சி……….

முஸ்லிம்  சமூகத்திற்கு  ஏற்பட்ட  சவால்கள் :

முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு ஏற்பட்ட சவால்கள் இரண்டு புறங்களிலிருந்து வந்தன. ஒன்று, சமூகத்திற்கு வெளியிலிருந்து அரசியல் ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் காலச் சூழ்நிலைகளின் மூலம் ஏற்பட்ட சவால்கள் மற்றொன்று, சமூகத்திற்கு உள்ளேயே உருவான சவால்கள் ஒரு காலத்தில், குறிப்பாக 1980களுக்கு முன்பு, இன்றைய அளவுக்கு நவீன வசதிகள் மக்களிடம் இல்லை. தொலைபேசி, இணையம், சமூக ஊடகங்கள் போன்ற தகவல் தொடர்பு  வசதிகளும் கிடையாது. பொருளாதார வசதிகளும் குறைவாகவே இருந்தன. ஆனால், ஒரு முக்கியமான விசயம் இருந்தது. மனித உறவுகள் நெருக்கமாக இருந்தன. உறவினர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்தனர். அக்கம் பக்கத்தினர் ஒருவருக்கொருவர் உதவினர். குடும்பம், உறவினர், பள்ளிவாசல், ஊர் என சமூக உறவு கள் மனிதர்களை ஒன்றோடொன்று இணைத்திருந்தன. இன்று 2026ஆம் ஆண்டில், வசதிகள் பல மடங்கு அதிகரித்துவிட்டன. கல்வி வளர்ந்திருக்கிறது. தகவல் தொடர்பு தொழில்நுட்பம் மிகப்பெரிய வளர்ச்சியை அடைந்திருக்கிறது. உலகின் மறுபுறத்தில் இருப்பவரிடமும் சில நொடிகளில் தொடர்பு கொள்ள முடிகிறது. ஆனால்  ஒரு  கேள்வி  எழுகிறது.

மனித உறவுகள் அதே அளவுக்கு வளர்ந்துள்ளனவா? 

பல நேரங்களில் இல்லை என்பதே வருத்தமான பதிலாக இருக்கிறது. கையில் இருக்கும் கைபேசி உலகத்தையே நம்மிடம் கொண்டு வந்துவிட்டது. ஆனால் நம் அருகில் இருக்கும் மனிதரை நம்மிடமிருந்து தூரமாக்கி விட்டது கல்வி அதிகரித்திருக்கிறது. தகவல் தொடர்பு வளர்ந்திருக்கிறது. பொருளாதார வசதிகள் அதிகரித்திருக்கின்றன. ஆனால் மனிதநேயம், ஒற்றுமை, ஒழுக்கம், மார்க்கத்தைப் புரிந்து கொள்ளும் ஆழம், குடும்ப உறவு, சமூகப் பொறுப்பு ஆகியவற்றிலும் அதே அளவுக்கு வளர்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளதா? இல்லை என்றே பல நிகழ்வுகள் நம்மை சிந்திக்க  வைக்கின்றன.

சுருக்கமாகச்  சொல்வதானால்:

மாற்றம் வந்துவிட்டது: ஆனால் மனிதனின் மனநிலை அதே அளவுக்கு மாறவில்லை. வசதிகள் அதிகரிப்பது மட்டும் முன்னேற்றம் அல்ல. மனிதனின் அறிவும், ஒழுக்கமும், பொறுப்புணர்வும், மனிதநேயமும் உயர்வதே உண்çமான  முன்னேற்றம்.

மார்க்க  அறிவின்  வளர்ச்சி :

1980களுக்கு முன்பு, மார்க்க அறிவு பெரும்பாலும் உலமாக்கள், மதரஸாக்களில் பயிலும் மாணவர்கள் மற்றும் மார்க்க அறிவில் ஆர்வம் கொண்ட சிலரிடம் அதிகமாக இருந்தது. அதன் பிறகு பல்வேறு மார்க்க அறிஞர்களின் பிரச்சாரப் பணிகள், வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றவர்களின் அனுபவங்கள், பின்னர் தொலைக்காட்சி, இணையம், யூடியூப், வாட்ஸ்அப் போன்ற தகவல் தொடர்பு ஊடகங்களின் வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் மூலம் மார்க்க அறிவு பொதுமக்களிடம் மிக வேகமாகப் பரவத் தொடங்கியது. குர்ஆன் மற்றும் ஹதீத்களை நேரடியாகப் படித்து அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வமும் அதிகரித்தது. “இதற்கு ஆதாரம் என்ன?” என்று கேட்கும் மனப்பான்மையும் வளர்ந்தது. இது நிச்சயமாக வரவேற்க வேண்டிய ஒரு நல்ல மாற்றமாகும். ஆனால் இங்கும் ஒரு கேள்வி எழுகிறது. மார்க்க அறிவு அதிகரித்ததால், முஸ்லிம்களின் ஒற்றுமையும் அதற்கேற்ப அதிகரித்திருக்க வேண்டாமா? அவ்வாறு நடக்கவில்லை  என்பது  வேதனையான  உண்மை.

அறிவு  வளர்ந்தது:  ஒற்றுமை  ஏன்  வளரவில்லை?

ஒருகாலத்தில் தமிழில் குர்ஆன் மொழியாக்கங்கள் மிகக் குறைவாக இருந்தன. இன்று பல மொழியாக்கங்கள், விளக்க நூல்கள், சொற்பொழிவுகள், இணையதளங்கள் மற்றும் காணொளிகள் எளிதாகக் கிடைக்கின்றன. ஒரு கைபேசியை வைத்துக்கொண்டு உலகின் பல்வேறு அறிஞர்களின் உரைகளைக் கேட்க முடிகிறது. குர்ஆன் வசனங்களையும், ஹதீத்களையும் தேடிப் படிக்க முடிகிறது. ஆனால் அறிவுக்கான வாய்ப்புகள் இவ்வளவு அதிகரித்தும், ஒற்றுமைக்கு பதிலாக பிரிவு வளர்ந்துள்ளது.

மாறாக, கருத்து வேறுபாடுகள் சில நேரங் களில் பகைமையாக மாறியுள்ளன. மார்க்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் முறையில் ஏற்பட்ட வேறுபாடுகள், ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்ளாமல் இருப்பதற்கும், சமூகப் பிரிவினைக்கும் காரணமாகின்றன. கருத்து வேறுபாடு இருப்பது இயல்பானது. ஆனால் கருத்து வேறுபாடு மனிதர்களுக்கிடையே பகையை உருவாக்கும் அளவுக்கு சென்று விடக்கூடாது. மார்க்க அறிவு மனிதனை பணிவுடையவனாகவும், பொறுப்புடையவனா கவும், நல்லொழுக்கமுடையவனாகவும் மாற்ற வேண்டும். அது மனிதர்களை ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் பிரிப்பதற்கான ஆயுதமாக மாறிவிடக் கூடாது.

வெளிநாட்டு அனுபவங்களும், புதிய மாற்றங்களும் :

அரபு நாடுகளுக்கு வேலைக்குச் சென்ற பலர், அங்குள்ள வாழ்க்கை முறைகளையும், மார்க்க விளக்கங்களையும், அனுபவங்களையும் தமிழகத்திற்கு கொண்டு வந்தனர். இதன் மூலம் முஸ்லிம் சமூகத்தில் பல புதிய சிந்தனைகள் உருவாயின. சில நல்ல மாற்றங்களும் ஏற்பட்டன. மார்க்கத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் புதிய  முயற்சிகளும்  தோன்றின.

அதே நேரத்தில், எல்லா மாற்றங்களும் ஒரே மாதிரியான விளைவுகளை ஏற்படுத்தவில்லை. புதிய சிந்தனைகள் வரும்போது, அவற்றை அறிவுடனும், ஆய்வுடனும் அணுக வேண்டும். “புதியது என்பதால் தவறு” என் றும், “புதியது என்பதால் சரி” என்றும் முடிவு செய்துவிடக்  கூடாது.

தொழில் வாழ்க்கையிலும் ஏற்பட்ட மாற்றம்:

தமிழக முஸ்லிம் சமூகத்தில் பாரம்பரியமாக இருந்த வணிகம், சிறு தொழில்கள், விவசாயம், கடல்சார் வணிகம், மீன்பிடித் தொழில் போன்ற பல துறைகளில் காலப் போக்கில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. புதிய வேலை வாய்ப்புகள் உருவாகின. வெளிநாட்டு வேலை வாய்ப்புகள் பல குடும்பங்களின் பொருளாதார நிலையை உயர்த்தின. ஆனால் பொருளாதார முன்னேற்றத்துடன் சமூக முன்னேற்றமும் இணைந்து செல்ல வேண்டியது அவசியம். பணம் அதிகரிப்பது மட்டும் சமூகத்தின் முன்னேற்றத்தை நிர்ணயிக்காது. பொருளாதார வளத்துடன் கல்வி, ஒழுக்கம் குடும்பப் பொறுப்பு, சமூக சேவை, ஒற்றுமை ஆகியவையும்  வளரவேண்டும்.

அரசியல்  மாற்றங்களின்  தாக்கம் :

பல்வேறு காலகட்டங்களில் உருவான அரசியல் அமைப்புகளும், காட்சிகளும் முஸ்லிம் சமூகத்திலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. அரசியல் என்பது சமூகத்தின் உரிமைகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒரு கருவி. ஆனால் அரசியல் வேறுபாடுகள் சமூக உறவுகளைப் பிரிக்கும் அளவுக்கு சென்றுவிட்டால் அது ஆபத்தானதாக மாறிவிடும். ஒரே பள்ளிவாசலில் தொழுபவர்கள், ஒரே தெருவில் வாழ்பவர்கள், ஒரே குடும்பத்தில் இருப்பவர்கள் கூட அரசியல் கருத்து வேறுபாடுகளால் ஒருவரை ஒருவர் எதிரிகளாகப் பார்க்கும்  நிலை  உருவாகிவிட்டது. 

அரசியல் நம்மை வழிநடத்தலாம்; ஆனால்  அது  நம்மை  பிரித்துவிடக்  கூடாது.

உண்மையான  மாற்றம்  எது?

அப்படியானால், முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு இன்றைய மிகப் பெரிய சவால் என்ன? வசதிகள் இல்லாதது அல்ல, கல்வி வாய்ப்புகள் இல் லாதது அல்ல. தகவல் தொடர்பு வசதிகள் இல்லாததும் அல்ல. மார்க்க நூல்கள் கிடைக்காத தும் அல்ல. இவற்றில் பல இன்று நம்மிடம் உள் ளன. ஆனால் அவற்றை சரியான முறையில் பயன்படுத்துகிறோமா என்பதுதான் கேள்வி. கையில் குர்ஆன் இருக்கிறது என்றால் மட்டும் போதாது. அதன் போதனை நமது நடத்தையில் இருக்க வேண்டும். மார்க்க அறிவு இருக்கிறது என்றால் மட்டும் போதாது; அது நமது ஒழுக்கத்தில் வெளிப்பட வேண்டும். சமூக ஊடகங்களில் ஒற்றுமையைப் பற்றி எழுதுவது மட்டும் போதாது. நமது குடும்பத்திலும், அண்டை வீட்டிலும், சமூகத்திலும் ஒற்று மையை  உருவாக்க  வேண்டும்.

அறிவு மனிதனை மாற்றவில்லை என்றால்,  அந்த  அறிவால்  பயன்  இல்லை.

முடிவுரை :

கடந்த காலத்தை முழுமையாகப் புகழ்வதும் சரியல்ல. நிகழ் காலத்தை முழுமையாகக் குறை கூறுவதும் சரியல்ல. கடந்த காலத்தில் வசதிகள் குறைவாக இருந்தாலும் சில நல்ல மனித உறவுகள் இருந்தன. இன்றோ வசதிகள் அதிகமாக இருக்கின்றன; அவற்றை நல்ல முறையில் பயன்படுத்தினால் மனித உறவுகளையும், சமூக முன்னேற்றத்தையும் இன்னும் உயர்த்த முடியும். எனவே நாம் கடந்த காலத்திற்குத் திரும்ப  வேண்டியதில்லை.

கடந்த காலத்தின் நல்ல பண்புகளை எடுத்துக்கொண்டு, நிகழ் காலத்தின் வசதிகளை நல்ல முறையில் பயன்படுத்தி, எதிர்காலத்தை உருவாக்க வேண்டும்.

மார்க்க அறிவும் வேண்டும். நவீன கல்வியும் வேண்டும், பொருளாதார வளர்ச்சியும் வேண்டும், மனித நேயமும் வேண்டும், அரசியல் விழிப்புணர்வும் வேண்டும், சமூக ஒற்றுமையும் வேண்டும், தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியும் வேண்டும், குடும்ப உறவுகளும் வேண்டும். இவை ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல. உண்மை யான முன்னேற்றம் என்பது வசதிகள் அதிகரிப்பது மட்டும் அல்ல; மனிதன் உயர்வது. அதனால் தான் இன்று நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய  கேள்வி.

“நாம் மாறிவிட்டோமா? அல்லது நமது வசதிகள் மட்டுமே மாறிவிட்டனவா?” இந்தக் கேள்விக்கான பதில்தான் முஸ்லிம் சமூகத்தின் எதிர்காலப்  பாதையைத்  தீர்மானிக்கும்.

நினைத்தாலே கசக்குது… ஆனால் அந்தக் கசப்பு நம்மைச் சிந்திக்க வைத்தால், அதுவே ஒரு நல்ல மாற்றத்தின் தொடக்கமாக அமையும். நினைத்தாலே இனிக்கும் என்று மாறும். இன்ஷா அல்லாஹ்.

Previous post:

Next post: